Ulotnie .

Wyznania .

2012-01-13T23:29:00.002+01:00

Przychodzę tu opowiadać słowami . Urwane zdanie . Proste . Często pozbawione sensu i logiki . Moje słowa są takie jak obrazy . Klatka po klatce .
Nieobrobiona całość .
Nauczyłam się milczeć . Potrafię milczeć . O sobie .
Nigdy nie odwracam głowy . Nie zamykam oczu . Na świat .
Różnica w opowieści .

Obrazy zmieniają się . Tak jak emocje .
Nieważne są rzeczy . Ważna jest wolność . Strach jest klatką .

Pustynia o zachodzie słońca jest pomarańczowa . Nie pamiętam już , że byłam więźniem lęków . Zapomniałam nawet , że chciałam uciekać i nigdy nie wracać do koszmarów . Fascynują mnie ogorzałe twarze . Słońce nadało im kolor . Wyryło bruzdy tuszując prawdziwy wiek . I tylko te oczy nie kłamią . Lśniące i piękne . Zamyślone .
Gość i herbata . Tu i teraz .
Za horyzontem toczy się wojna .

Nazwa , którą nosiło zło i pytanie dlaczego zakrywam nim siebie . Pamięć . Chcę pamiętać . Bliski koniec stał się początkiem . Zrodziłam się z bólu i strachu .
Jestem Anaste . Jest we mnie Nashar .

Pustynia o wschodzie słońca jest jasnym beżem .

Ze starego bloga . Dzisiaj .

2011-11-23T23:16:00.000+01:00

2008-12-23
Nie planuję niczego . Przychodzi do mnie z muzyką , z przyciemnionym światłem , zapachem pomarańczy i migdałów . Nie ma Ciebie ze mną . Jest przywołany ciekawością i niewiadomą Twój smak , zapach , dotyk . Muśnięcie co przymyka powieki i powoduje drgnięcie warg . Delikatność , która napina mięśnie . Nie otworzę oczu , bo uwierzyłam w Twój oddech na moich ustach . To nie był wiatr ...

Ze starego bloga .

2011-11-18T11:42:00.001+01:00

2009-03-04
Przesuwam palcami szklane i drewniane paciorki . Oparta o plecak zamykam oczy . W głowie słyszę szum fal , grzmot wodospadu , śpiewające ptaki o świcie . Radosny śmiech . Pod powiekami pojawiają się kolorowe zachody i wschody słońca . Przypominam sobie przyjemny chłód w cieniu wysokich i rozłożystych drzew . Jak to się ma do sytuacji w tym kraju ? Nijak . Ludzie żyją i to jest powód do codziennego świętowania . Cichutko nucę gdzieś zasłyszaną melodię . Uśmiecham się . Pachnę akacją . Małe dziewczynki umyły mi w niej włosy . Zabawne ... Zmęczona , zakurzona , bez makijażu , a wydałam się im taka ładna . I miałam tylko jedną , tyci wadę . Moja skóra jest zbyt jasna . Wracam do domu ....

2008-12-18
Musiałam chociaż chwilę oddychać tym powietrzem . Policzek z przyjemnością przytulał się do chropowatej powierzchni . Nie przeszkadzał mi przejmujący chłód i szare niebo . Upaja mnie cisza i spokój . Ostatnio potrzebuję jej więcej niż zwykle . To cena za życie w dwóch światach . Każdy kusi inaczej , inną daje przyjemność i radość . Nie chcę znowu rezygnować i uciekać . Chcę to pogodzić , nawet jeśli to takie trudne .

Ze starego bloga .

2011-11-10T12:13:00.002+01:00

2008-12-26
Przytuliłam się do ciepłych spracowanych dłoni i wsłuchałam się w stare opowieści . Jak kiedyś , dawno temu . Ja zapomniałam jak to jest być małą beztroską dziewczynką , ale dla niej czas stanął w miejscu . Gładzi moje włosy i z uśmiechem mówi do mnie "dziecinko " . Wiesz , to nie takie proste nie należeć do jednego świata . Jeśli kocha się tą samą miłością wszystkich , trudno odnaleźć własną tożsamość . Tam dom Twój , gdzie serce Twoje ... A co jesli serce jest podzielone na równe kawałki ?
Stanełam nad przepaścią bez strachu i bez lęku . To była cudowna chwila . Ogłuszające wycie wiatru , jego siła zginająca mnie w pół i kipiel na dole . Dawno nie czułam się tak wolna . Nie mam ochoty na powrót do świata zupełnie mi obcego . Gubię się w tym przekrzykiwaniu i udowadnianiu racji .

Ze starego bloga ...

2011-10-26T10:32:00.002+02:00

2009-03-26
Nie jestem doskonała . Błądzę w labiryncie myśli . Towarzyszy mi strach .
Tak trudno żyć samotnie i nie czuć . Nie uczyłam się niczego i nikogo , oprócz siebie samej . Oswoiłam . Stłumiłam . Zapomniałam . Utopiłam w bagnie życia swoją poezję . A jednak oddychałam . Jednak nie przestałam żyć . I nie żałuję żadnego z moich dni .

2009-04-16
Czasami zamykam oczy z nadzieją , że nikt mnie nie zauważy . Wtapiam się wtedy w barwy tego co wokół . Doszukuję się spokoju w wiosennej burzy , ukojenia w ciepłych kroplach deszczu . Siadam na kamieniu co tkwi na rozstaju dróg i nasłuchuję grania świerszcza . Zatopiona w czerwieni maków liczę lata głosem kukułki . Zamiast swoich marzeń rozdmuchuję w powietrze dmuchawca . Bosymi stopami spaceruję po moście z tęczy . Nie dla mnie bajeczne pałace wschodu . Lasem nazywam swoją wolność . Największą tajemnicą są wschody i zachody słońca . Codziennie odkrywam w nich siebie .

2011-10-22T12:13:00.001+02:00

Palce na klawiszach wystukują podwójną oktawę . Poraża podniosłość dźwięku . Lekko zbiegam w dół wystukując nuty . Szukam ukojenia w tonacji D-dur . Każdy dźwięk mija . Kolejny dzień życia . Zatracam się . Zapominam . Spod palców wypływa muzyka . Życie ściga się z czasem .

Świeca maluje ściany swoim blaskiem . Rzuca cień na moje myśli .
Gdybym tylko chciała . Nie patrzeć za siebie .
Zapomnienie bluszczem oplata .
Świat istnieje . Nie skończył się .
Mijamy się uderzając samotnością .

2011-09-28T23:10:00.000+02:00

W brązowym fotelu jest ciepło . Zamykam oczy . Zanurzam się w miękkości . Za oknem wraz z zachodem słońca zaciera się horyzont . Ciemności nocy oplatają mnie swomi ramionami .

Przyjdzie sen o morskiej bryzie . Zostawię ślady na piasku . Pójdę z wiatrem .
Wsłucham się w muzykę wodospadu .
Obudzi mnie tęsknota . Chłodne krople potu .

Obracam w palcach kamień znad szmaragdowej rzeki .
Tam uwierzyłam w jego duszę .
Swoją zostawiam po kawałku światu .
Nie potrafię jej oddać ludziom .

2011-02-27T23:05:00.002+01:00

Każdej nocy spadają gwiazdy . Nie wypowiadam życzeń . Lądują w moich dłoniach . Zrobię z nich mapę . Zaznaczę na niej drogi i mosty . Do marzeń .

Przesypuję między palcami piasek . Prosta czynność przywraca spokojny oddech . Już nie dławię się strachem . Myśl o powrocie zdominowała natrętne obrazy podbiegłych krwią oczu . Taki ślad zostawia nienawiść . Podszyta lękiem o jutro ludzka słabość .
Matowe oczy zachodzące mgłą zapomnienia . Taki ślad zostawia śmierć . W takich oczach nie ma przerażenia . Jest zdziwienie . Niczego już nie można cofnąć .

Niebo pełne gwiazd . To niezwykłe miejsce . Jałowa ziemia między morzem i górami . Cisza niezmącona ludzkim nawoływaniem . Raj na skraju piekła .

As-Sallum - Sidi Barrani 2011 .

2011-02-15T10:52:00.001+01:00

Zawsze był początek i zawsze był koniec . Najsilniejsza tęsknota jest za tym co przynosi ,,pomiędzy,, . Subtelna różnica między spełnieniem a spełnieniem . Rzęsy muskające ciało . Dotyk skrzydeł motyla . Oddech ciepły przywołujący zdziwienie . I myśl , że można więcej . Inaczej . Zbliżyć się do nieba nim przyjdzie cichy krzyk .

2010-11-24T22:02:00.001+01:00

Zobaczyłam kobietę odzianą w sukienkę moich słów . Moich myśli . Przyozdobiła ją w kwiatki z przecinków i kropek . Nie czuję już nic . Cóż innego może czuć człowiek pozbawiony swojego miejsca . Kawałka skały pod stopami . Bezpieczeństwa .
Jeszcze mam siłę . Jeszcze nie runę w nienawiść .

2010-10-12T21:42:00.001+02:00

Stara kamienica skrzypieniem oddycha . Na niewielkim tarasie pod gwiazdami dzielę się zmęczeniem z czarnym kotem . Spoglądam z leniwym uśmiechem w bacznie obserwujące mnie zielone oczy . Wciągam w siebie zapach drożdżowego ciasta . Łamię kawałek i zanurzam w gorącej czekoladzie . Wzdycham z rozkoszą zatapiając go w ustach . Sam na sam z milczeniem kota i cichym skrzypieniem dębowych desek pod bosymi stopami . Zdziwona wpatruję się w portret starego człowieka za unoszącą się firanką . Czy on się do mnie uśmiecha ? Być może palce zatopione w ustach przypomninają mu obrazek niesfornego dziecka . I śmieję się sama do siebie . Powinien wiedzieć , że smakując szczęście nie można zmarnować żadnego okruszka . Nawet jesli zapominam o dobrych manierach .

2010-06-03T20:15:00.000+02:00

Moje delfiny na kostce znowu tańczą . Czekolada z miętą wybuchła symfonią smaków i aromatów . Zachodzące słońce jutro wzejdzie . Obudzi kolejny dzień .
Drżące z niepewności palce muskające moje udo . Milczenie przerywane cichymi pytaniami . Lęk , że odejdę w mgłę . Czytałam w Twoim głosie jak w księdze własnych marzeń i nadziei . Dotykam ustami swojego imienia na Twoim ramieniu . Nie zobaczyłeś mojego uśmiechu .
Jestem .
Nie chcę innej drogi .

2010-05-30T19:27:00.001+02:00

Zagubiłam się w tym świecie wolnej miłości . Potępiona za inne rozumienie świata . Zmęczona pukaniem do drzwi , których nikt nie otwiera . Przypadkowość zdarzeń to późniejszy strach spojrzenia w lustro . Nie chcę przypadkowości . Nie chcę kąpieli w błocie , choćby była zdrowa i relaksująca . Chcę uwierzyć i rozumieć milczenie .

Bosymi stopami strącałam rosę z trawy . Wystarczyło na wywołanie uśmiechu .
Zostawiam ludzi z tym rodzajem miłości , który jest mi obcy .
Nigdzie się nie śpieszę . Mam czas . Mnóstwo czasu . Może nawwet do jutra .

Ze starego bloga ...

2010-05-29T21:45:00.002+02:00

2008-12-09
Miałam ciężki dzień . Powiedz dlaczego ludzie marnują czas na zadawanie bezsensownych pytań ? Czy muszą wchodzić w czyjeś myśli i uczucia ? Tu jest mój azyl i moja ucieczka . Tu jestem ja prawdziwa . Tak bardzo zmęczona tym jazgotem wokół . Patrzę w szybę i widzę obrazy z tych miejsc , gdzie tak łatwo mogłam oddychać . Czuję zapach jezior i bagien . Taka mała tęsknota ... Wiesz , kupiłam sobie płytę . Posłuchaj .

2008-12-08
Zatopiłam się dzisiaj w muzyce i zapachu cynamonu . Mieszam go z pomarańczą i jabłkiem , dodałam szczyptę do czekolady z miętą . Życie ma smak i zapach bardzo intensywny . Po prostu ze mną słuchaj .

2008-12-06
Wróciłam do swoich małych radości . Dobrze być znowu w domu . Mam wrażenie , że wszyscy omijają pewne tematy , widzę niepokój i troskę w oczach . Jak mam powiedzieć , że świat trwa i nic się nie zawaliło . Małe zmiany , nic więcej . Nic nie szarpie mojego serca w kawałki , nie mocuję się z własną duszą . Wszystko mija , nawet niepowodzenia .

Ze starego bloga ...

2010-05-28T21:57:00.002+02:00

2008-12-03
Tak bardzo chciałabym , żebyś mogła to zobaczyć . W tafli tych jezior odbija się świat , w każdym najmniejszym szczególe . Żałuję , że muszę wyjechać . Oddychając tym powietrzem wdychałam jednocześnie swoją wolność . Tak bardzo nie lubię wracać do świata polemiki , rozważań , dyskusji i bezapelacyjnej potęgi człowieka . Wryły mi się w pamięć tańczące dziewczęta w purpurowo - złotych kolorach . Taniec , śpiew , radość . I tylko kątem oka zarejestrowałam tych kilku mężczyzn . Oparci o karabiny , stali wpatrzeni w horyzont . Dwa światy w jednym miejscu . Kilka kilometrów dalej upajałam się widokiem gór , jezior i tych wszechobecnych tu bagien . Siedziałam pod drzewem , któremu i tak wszystko jedno , kto przypisze sobie do niego prawa . Ono zawsze będzie drzewem , częścią tego piękna , małą cząstką natury .

2010-05-26T11:39:00.004+02:00

2008-11-24
To trudne , nie być Twoją codziennością . Moja tęsknota zagląda do Twojej szafy , przekłada szczoteczkę do zębów i grzebień w łazience . Moja tęknota siedzi na brzegu łóżka , gdy zasypiam i budzi zapachem Twojej ulubionej kawy .

2008-11-27
Odganiam niepotrzebne myśli zanurzona w sosnowej pianie . Zapachniało latem . Pod przymkniętymi powiekami przewijają się słoneczne obrazy . Tak łatwo sobie wyobrazić piasek pod stopami , promienie słońca na ramionach . Usypia mnie ciepła woda , muzyka i blask świec . Dobrze jest porozumieć się z własnym ja . Ujarzmić myśli i pozwolić radości rozgościć się w sercu .

2008-12-05
Jak to jest stanąć w miejscu ? Jak to jest zakończyć ucieczkę ? Nie wiem i chyba dowiem się tego zbyt późno . Może to tak naprawdę świadomy wybór i lepiej niczego nie zmieniać na siłę ? Za dużo mam ostatnio pytań , a za mało odpowiedzi

2010-04-09T19:48:00.002+02:00

Nie oczekuję niczego .
Wypowiedz moje imię . Wystarczy .
Nie patrz na mnie .
Spójrz tam , gdzie mój podąża wzrok .
Zabierz kamień . Podaruj mi powiew wiatru .

Ze starego bloga ...

2010-01-14T20:57:00.000+01:00

2008-11-12
Są takie momenty i chwile , gdy czuję potrzebę rozmowy . Może z sobą , z Tobą , z nim , z nią ... Nie ma tu czego rozumieć . Nie ma powodów , żeby pytać i dociekać . Uszanuj moją potrzebę pisania . To wszystko o co proszę .

2008-11-13
Mogę już spokojnie uśmiechać się do własnych błędów . Mam prawo do bycia tak bardzo nieidealną . Mam prawo do zwykłości i prostoty dnia . Wkładam do ust plasterek cytryny . Kwaśny , soczysty i orzeźwiający . Jak moje poranne rozmyślania . Próbuję sama sobie odpowiedzieć na pytania . Nie muszę być spełnieniem wymagań i oczekiwań . Nie muszę wciąż się starać , odgadywać , dociekać i sprostać wszystkim wyzwaniom . Nie muszę i nie chcę . Nie chcę już niczego nikomu udawadniać . Miłość traktowana jak test na inteligencję. Poziom uczuć wykrywany za pomocą kariografu . To wszystko nie dla mnie . Nie wystarczyła zwykła rozmowa . Zmęczyła mnie ta seria testów .